 |
 |
verslag 1, verslag 2, verslag 3, verslag 4, verslag 5, verslag 6
Verslag 3
Laayoune, Dakhla, Nouadibou. Slechts voor weinig stervende zielen hebben deze drie steden iets gemeen, voor ons sinds kort ook: meer dan een dromerige herinnering aan een eindeloos zich voor je uit strekkende sliert asfalt die deze drie steden met elkaar verbindt zal het nooit worden. Met rechts van je de afwisselend wilde rotsachtige en dan weer vlakke zanderige kustlijn van de Atlantische Oceaan links van je een evenzo afwisselend landschap in de kleuren geel, rood, groen en grijs en recht voor je......het zuiden,.....de felle zon! Een uitgelezen gelegenheid om je hele muziek assortiment eens af te luisteren, een paar sigaretjes op te steken en af en toe te zwaaien naar een aantal verdwaalde Marokkanen die rondom een uitgebrand autowrak of bij een stenen hutje langs de weg zitten. Damn, wat is Marokko een gigantisch groot land.
Pech onderweg ? Ach, wat heet: voor de zoveelste keer stroomt op een onbewaakt moment de koelvloeistof (inmiddels gewoon leidingwater) rijkelijk onder het eerste busje vandaan. Niet voor niets rijdt deze nog steeds voorop. Via het bakkie wordt al snel de diagnose gesteld en inmiddels geroutineerd als een Pitstop-team fixen we een inmiddels derde ingescheurde koelwaterslang in een recordtijd van 3.06 minuten: slangklem losmaken (team 1), voorkant van de bus opkrikken (team 2), ingescheurde stuk slang wegsnijden, passen, meten, mekaar aankijken: top !, ingekorte slang weer monteren en slangklem aandraaien, koelvloeistof bijvullen(nog steeds team 1), motor starten (team 2 weer) en koelsysteem ontluchten bij de radiator voorin (team 1 en 2 samen, ah ! vandaar dat de auto aan de voorkant opgekrikt werd). Bus weer inladen, voorkant omlaag en gaan.
Vandaag hebben we tijd om de laatste voorbereidingen te treffen voordat we het National Parc van Mauretanie ingaan, oftewel: vijf dagen Serieus Zand Happen in de Westelijke Sahara.
120 liter water, 120 liter brandstof, 120 lunchpakketjes en 120 tins met indische kip zouden ons er moeiteloos doorheen moeten loodsen. En onze Gids Bumba natuurlijk niet te vergeten. Vanaf vandaag zal wederom blijken hoe ongelooflijk goed eauipped wij tot nu toe deze reis hebben kunnen doorstaan. Werkelijk alle spullen die we gesponsord hebben gekregen zijn inmiddels in gebruik: het gereedschap, de bakkies, de portofoons, de reserve accu, al het eten en non-food accesoires, de overalls, de jerrycans, de schijnwerpers, de diesel zelf, de EHBO kit, de nieuwe banden, alle slangen repair sets, de satelliettelefoon, de camera's en omvormer, het houdt niet op.
En met ons ? Met ons gaat het super. Afgezien van het feit dat het schier onmogelijk varen is met vijf kapiteins op een schip heeft iedereen zijn plek gevonden (of toegewezen gekregen) en hebben we enorm veel zin in de aankomende dagen. Eindelijk wordt werkelijkheid wat we allemaal al weken op het netvlies hebben staan: Amsterdam-Dakar, the Challenge through the Desert!
|
 |


|
 |
|